14-3: Nieuw blog via:

http://frankschotman.wordpress.com/

14-10: Nieuwe ploeg voor 2010: Stappenbelt-Specialized

Komende seizoenen zal ik uitkomen voor het team van Stappenbelt-Specialized. Voor Stappenbelt heb ik al 4 jaar gereden en met de nieuwe ambitieuze plannen voor de komende jaren heb ik er veel vertrouwen in!
We zullen rijden op prachtige Specialized fietsen, afgemonteerd met de allernieuwste Sram XX-groep. Zie voor meer informatie de team-website: team.stappenbelt.com
 
Het verslag van Gieten is inmiddels terug te vinden op de site van de NOS: http://player.nos.nl/index.php/media/play/tcmid/tcm:5-577420/category/sport/

11-10: 7e op NK marathon

Vandaag de laatste koers van het jaar in het limburgse Eijsden. Niet zomaar een koers, maar het Nederlands kampioenschap marathon als toetje. Het parcours besloeg 100km over Limburgse wegen en paden. Zaterdag wilde ik nog een stuk parcours rijden, maar na 45min in een hoosbui vond ik het genoeg en ben ik terug naar het hotel gereden. Ik besloot om zondag te starten op modderbanden. Een slechte keuze, zo bleek. De banden boden teveel weerstand en mijn benen waren niet zo goed dat ik dit kon compenseren.
Aan het begin van de koers zat ik goed voorin, maar toen ik als eerste een afdaling in ging en een afslag over het hoofd zag, moest ik achteraan weer aansluiten... Na dit goed te hebben gemaakt, zat ik weer goed voorin, maar werd ik er gewoon af gereden op een klimmetje. De koers brak toen al open en ik kon gewoonweg niet mee. Op een lang stuk asfalt kon ik in mijn eentje uiteraard nooit meer in de groep komen en moest ik op de achtervolgers wachten. Ik had het geluk dat de winnaar van vorig jaar Ramses Bekkenk lek had gereden en hij kon me goed gangmaken en zo reden we naar de tweede groep toe. Ik moest Ramses laten gaan, maar kon deze groep ook gelijk achter me laten. Wat er allemaal nog voor me zat wist ik echter niet. Samen met een Belgische renner (het kampioenschap was gecombineerd) werkte ik de laatste 40km af, maar de laatste 10km kon ik hem niet meer volgen. Uiteindelijk eindigde ik als 7e Nederlander en 12e overall. 

4-10: 8e in Hondsrug classic Gieten

Gisteren heb ik de Hondsrug classic in het Drentse Gieten gereden. Meer dan 1000 deelnemers stonden aan de start voor 2 ronden van 27 kilometer. Voornamelijk vlak en snel, maar wel met leuke passages en het hoogtepunt vlak voor de finish met het 'zandgat'. Ik zat er vanaf het begin goed bij en kon zowaar weer eens doortrekken. Na 20 kilometer kwamen we bij de eerste technische passage, een paar klimmetjes in het mulle zand. Hier moest een renner voor me van de fiets af en kon ik het gaatje naar de 5 koplopers niet meteen dicht krijgen. Op de finishlijn na de eerste doorkomst had ik een achterstand van 100 meter op de kopgroep, maar alleen kon ik dit nooit dichtrijden. Ik wachtte op de groep achter me en met 5 man konden we het gat verkleinen. We waren er bijna bij toen ik op een modderstrook dicht in het wiel zat van Bart Brentjens. Door de hoge snelheid en ik niet zag wat er aan kwam, reed ik uit het spoor en kwam ik ten val. Ik kon snel mijn weg vervolgen, maar de groep was gevlogen. Gelukkig zat Marco Minnaard nog achter me en samen konden we proberen om alsnog bij de kop aan te sluiten. Dit lukte niet en samen reden we de laatste kilometers. Op de laatste klimmetjes kon ik Marco lossen en werd ik 8e. Hier ben ik best tevreden mee. Jammer dat ik niet kon aansluiten bij de kopgroep, vooral omdat Brentjens uiteindelijk nog 2e kon worden...
 
De NOS heeft opnamen gemaakt die gisteravond te zien waren, maar deze zijn nog niet terug te vinden op internet. Wel die van RTV Drenthe:
http://www.youtube.com/watch?v=yLeXgtyzHPg

27-9: 20e in Winterslag (België, Beneluxcup)

De finale van de beneluxcup in Winterslag had veel toppers aan de start, 8 mannen uit de top 30 van de wereldranglijst en daarnaast de hele top uit de benelux. Op dit zware parcours zijn goede benen dan wel een must! 7 ronden moesten we afleggen, met 200 hoogtemeters per ronde. Mijn start was drama, de jongen voor me miste zijn start volledig en hierdoor zakte ik ook gelijk naar achteren. Het peloton ging gelijk op een lint en zo was mijn achterstand meteen vrij groot. Ik had niet de macht om in een ruk naar voren te rijden en op het eerste klimmetje moest ik door zelfs nog even van de fiets doordat men stil viel. Hierna kon ik wel mijn eigen tempo rijden en voelde het niet slecht. De echte power ontbrak, maar ik weer inmiddels dat dit er dit jaar niet meer is. Ik reed rond plek 20. Pakte af en toe iemand terug en werd ook af en toe ingehaald. Een echt spannend raceverhaal kan ik er dan ook niet van maken, al voelde het tijdens de koers toch zeker wel zo! Na de finish was ik compleet leeg, maar ook vrijwel meteen weer redelijk hersteld. Ik kan niet dieper gaan en ik haal er toch het maximale uit.
In het eindklassement won ik nog een plekje en ondanks 2 gemiste wedstrijden eindig ik als 9e.

20-9: 18e op EK marathon (Tartu, Estland)

Het zag er zo goed uit. Na een snelle koers zouden we met 15 man sprinten om plek 5 in het Europees kampioenschap marathon. Eerste 14 zou een B-status van het NOC-NSF betekenen en dus een flinke stap voorwaarts zijn. In de sprint kon ik echter niet genoeg van voren komen, mijn energie was op. Ik eindigde als 18e. Zo dichtbij en toch zover weg...
 
Op woensdag vlogen we met de Nederlandse selectie naar Riga (Letland) om vanaf daar door te rijden naar Ötepaa (Estland). Op donderdag hebben we het parcours verkend. Glooiend, maar nooit echt steil. Vooral snel en niet technisch. De snelle banden en versnellingen werden gemonteerd. Ik voelde me niet sterk en deed het dan ook rustig aan. Op de wedstrijddag voelde ik me wel redelijk goed, maar was zoals al een tijdje bang om te diep te gaan en dan stil te vallen. Mijn hartslagen zijn door de medicatie voor mijn darmen hoger en ik herstel slechter, dus mijn plan was om zo lang mogelijk aan te klampen en dan hopen dat ik bij de eerste 14 zou zitten. Dit lukte wonderwel goed, ik zat altijd attent mee van voren, maar deed nooit echt kopwerk. Met een groot peloton legden we de eerste helft van de 90km af. Het dunde af en toe wel wat uit, maar de meesten kwamen weer snel terug als het wat stil viel. In een iets technischer bosje viel het peloton uit elkaar en zat ik attent mee. Door een stuurfout van een weinig technisch begaafde Est (hard trappen kunnen ze, sturen niet....) moest ik een gaatje dichtrijden, maar ook dit lukte. De moraal begon te stijgen. Na 70km reed ik tegen het achterwiel van mijn voorganger en viel ik. Ik kon snel weer verder, maar mijn stuur stond scheef. Tijd om dit te maken gunde ik mijzelf niet, dan zou ik nooit meer terugkomen met deze hoge snelheden. Ik kwam weer terug en probeerde een goede uitgangspositie voor de sprint te verwerven. Omdat het zó hard ging lukte dit niet goed en in de sprint bleek dat mijn maximale kracht vandaag niet genoeg was voor een mooie sprint. Ik eindigde achteraan deze groep. 
 
Mijn vriendin volgde het allemaal live op Estlandse TV (via internet) en meldde mij meteen dat ik 14e was volgens de uitslag op tv! Doel gehaald! Helaas bleek dat ik toch 18e was en stond ik dus met lege handen. Weer een teleurstelling dus. Ik heb er alles uitgehaald en er zat niet meer in. Dat je dan zo dicht bij je doel strand is wel erg zuur. Op dit moment heb ik dan ook even niet zoveel zin om nog 3 wedstrijden alles uit de kast te halen, maar de komende trainingen zal wel blijken of ik er nog weer zin in krijg.
Op de Estlandse TV kon ik delen van de uitzendingen online terug vinden:
http://sport.err.ee/index.php?0598607 (klik op de filmpjes, de sprint om plek 5 zit uiteraard wat verder in het filmpje. Indrukwekkend zijn ook de 5000 starters!)
 
Een mooi evenement en ervaring was het zeker, een mountainbikeparcours niet. De europese wielerbond interesseerd het blijkbaar niet al te veel. Voor ons Nederlanders was het een mooie kans om een status te behalen en voor 4 van de 6 bikers lukte dit ook (Dames: 6 en 13, Heren 11,12,17,18). Volgend jaar is het wel weer mountainbiken op het EK, dus wie weet!

13-9: 2e in Geraardsbergen (Finale Flanders cup)

Gisteren zou ik eigenlijk de wereldbekerwedstrijd in het Zwitserse Champery rijden, maar door de genoemde omstandigheden en omdat mijn ploeg een wedstrijd in Geraardsbergen organiseerde, reed ik hier. Deze wedstrijd was gelijk de finale van de Flanders cup, waar ik niet mee doe voor het klassement. De mannen van Pervelo hadden een prachtig parcours uitgezet op en rond 'de muur' van Geraardsbergen. In 3,5km moesten er ruim 200 hoogtemeters overwonnen worden. De elite-renners moesten 8 ronden rijden. Ik had een goede start en kon als eerste de startklim oprijden. Bovenop trok een belofte hard door en waren we gelijk met 2 man weg. Ik nam niet over omdat ik bang was om mijzelf 'over de kop' te rijden. Mijn hartslag was enorm hoog en ik was dan ook bang om teveel te doen. Na een kilometer kwam Jimmy Tielens erbij en losten we de andere renner. In ronde 2 moest ik na een klein foutje Jimmy laten gaan. Ik kon nog even terugkeren, maar zag hem daarna steeds verder wegrijden. Na half koers probeerde ik nog te versnellen, maar dit bracht niet veel resultaat op. Mijn voorsprong op de nummer 3 was groot, maar mijn achterstand op de nummer 1 ook. Ik eindigde dus als 2e. Eindelijk weer eens op het podium. Nogmaals mijn complimenten aan de uitstekende organisatie, deze verdiend een topwedstrijd!

23-8: 38e op WK marathon Graz (Oostenrijk)

Afgelopen zondag reed ik het Wereldkampioenschap marathon in het Oostenrijkse Graz. De verkenning op donderdag verliep niet super en ook de dagen er na voelde ik me niet top fit. Zonder al te hoge verwachtingen stond ik dan ook aan de start. Op de startklim (3km lang en max 28% steil...) kon ik me redelijk goed handhaven en stegen mijn verwachtingen iets. Ik kwam in een grote groep terecht, die reed voor plek 20. Uitzicht op meer hadden we steeds. Op de klimmen moest ik soms forceren om er bij te blijven en dit deed ik niet, om zo later niet in de problemen te komen. Hierdoor kwam ik met 2 Oostenrijkers rond plek 35 te rijden. Na 60km (van de 105) begon ik mensen bij en in te halen en reed ik langzaam de top 30 in. Op de 1 na laatste klim vond ik een mooi tempo en haalde weer een aantal renners in. Halverwege de klim werd ik echter bijgehaald en begon het ineens minder te lopen. Ik zakte terug en mijn hartslag wilde niet meer omhoog. Vanaf dat moment was het overleven en proberen om heel aan de finish te komen. Deze bereikte ik uiteindelijk als 38e. Hier baal ik wederom behoorlijk van. 

16-8: 12e in Tour VTT

De eerste drie dagen tour zitten er op, vandaag hebben we genoten van een rustdag. De tijdrit op de eerste dag verliep voor mij redelijk, het gevoel was goed maar de uitslag wat minder: 12e. Teamgenoot Jelmer Pietersma pakte het geel en Niels Wubben werd 2e bij de beloften. Hiermee pakten we de leiding in het teamklassement.
 
Dag twee bestond uit een cross-country van 4 ronden over een heuvelachtig, maar niet superzwaar parcours. Vanuit het vertrek namen Jelmer en ik het initiatief en op een kort steil klimmetje konden we een mooie coupe plegen. Een man van team ISD zat op kop, ik op 2 en Jelmer op 3. Achter Jelmer viel een gaatje en trok ik gelijk vol door. Hierdoor reden we met z'n drieën weg. We bouwden uit naar een mooie voorsprong, maar na 2 ronden kreeg ik een lekke band. Ik stak een nieuw wiel en begon mijn achtervolging. Ik naderde weer, maar aan het eind van ronde drie reed ik wéér lek.... Hierdoor kwamen er veel renners uit de achtergrond terug en verloor ik veel tijd. Na wederom een nieuw wiel te hebben gestoken probeerde ik te redden wat er te redden viel. Uiteindelijk eindigde ik nog als 12e. In het klassement stond ik nu 13e. Jelmer bleef in het geel na 2e in de wedstrijd te worden.
 
Dag drie was er wederom een cross country over 4 ronden. Nu nog wat meer hoogtemeters, maar wel een snelle (leuke!) ronde. Na het vertrek namen we met de Nederlandse selectie wederom het initiatief samen met ISD. Ik reed flink tempo en na 1 ronde was de groep goed uitgedund. In ronde 3 reden we nog met een kopgroep van 5, met alle mannen van de Nederlandse selectie daarbij! In een stenenklim reden echter 3 man lek! Niels, een rus van ISD en ik zelf... Niels kreeg een wiel van Marco Minnaard (ned selectie) en ik kon gelukkig met de vloeibare latex het lek dichten. Na een tijdje kwamen Niels en ik weer samen en probeerde ik alles uit de kast te rijden voor Niels, zodat hij de Jongeren-trui kon verdienen. Dit lukte goed, maar op de laatste klim kwamen ze uit de achtergrond terug en moest ik Niels laten gaan om zelf voor plek 2 te gaan, achter Jelmer. Dit lukte goed. Niels pakte door ons werk wel de witte trui! Ook kwamen we steviger aan de leiding in het teamklassement. In het klassement steeg ik naar plek 7.

Mijn rustdag kwam ik niet super door, ik was flink vermoeid door een slechte nacht. Zaterdagochtend tijdens de verkenning van het rondje beviel het me wel en steeg de moraal. Bij de start bleek echter al meteen dat ik niet mijn beste dag had. Weinig power in de benen. Ik probeerde aan te klampen, maar dit lukte niet. Hierdoor reed ik de eerste ronden veel alleen, tot een groepje mij opraapte. Hierin kon ik even bijkomen en ik ronde 4 (van de 6) probeerde ik weer of de power er alweer was. Dit leek zo te zijn en ik reed van het groepje weg. Op het vlakke liet ik ze terug komen, maar even later reed ik weer weg. In ronde 6 was het echter gedaan met de energie en moest ik deze mannen weer laten gaan. Uiteindelijk eindigde ik teleurgesteld als 15e. In het klassement zakte ik naar plek 12. In het ploegenklassement zakten we naar plek 2, doordat leider in de jongerencategorie Niels Wubben met flink veel pech af te rekenen kreeg en ik het niet goed kon maken. Jelmer Pietersma won alweer.
 
Zondag de afsluitende tijdrit in Parijs-Montmartre. Een leuk rondje over trappen (op en af) en kasseien. Ik startte gretig, maar toen ik na een bocht hard aanzette schoot mijn voet uit het pedaal en belandde deze in mijn voorwiel.... Met een paar afgebroken spaken kon ik gelukkig wel verder, maar ik durfde niet zoveel risico meer te nemen. Ik eindigde als 17e en bleef in het klassement 12e. Mijn voet bleek flink gekneusd en op dit moment is strompelen het enige wat ik kan. Ik ga er wel van uit dat dit snel hersteld en dat ik zondag op het WK marathon een mooie prestatie neer kan zetten.

19-7: 15e na pech op NK

Gisteren het tweede kampioenschap in 2 weken tijd. Na het dramatisch verlopen EK, was ik na een goede week weer vol vertrouwen voor het Nederlands kampioenschap. Het parcours was niet heel uitdagend, maar voor Nederlandse begrippen best aardig. Veel door weilanden en een enkel bosje. Het hoogteverschil was voor Limburgse begrippen te weinig.
 
Ik nam een goede start en kon als 2e het veld indraaien. Al snel bleek mijn keuze voor 'droog weer' banden niet de juiste te zijn, vooral door de hoosbui vlak voor de start. Hierdoor verloor ik iets op de kop, maar lag comfortabel op plek 5 na een halve ronde. Met het vooruitzicht dat het droog zou blijven, was mijn plan om in het tweede deel van de race tijd te gaan winnen met mijn bandenkeuze. Na een halve ronde reed ik echter lek in een afdaling. Ik probeerde de band weer op druk te brengen met een CO2-patroon, maar dit lukte niet. Het lek was te groot. Ik moest op een platte band nog 2 kilometer afleggen naar de materiaalpost om mijn wiel te wisselen. Inmiddels was mijn achterstand uiteraard enorm, maar opgeven vond ik geen optie. In de post wisselde ik beide wielen, zodat ik nu wel op modderbanden reed. 1 ronde lang kon ik flink inhalen, maar na een ronde en 300 meter ná de post reed ik weer lek... Nu was het mijn voorwiel. Even bekeken of ik niet (illegaal) een pompje ergens kon regelen, maar dit lukte niet, zodat ik te voet verder moest. Weer een kilometer of 3 op een platte band tot de post. Hier pakte ik een nieuw wiel en kon ik weer aan een inhaalrace beginnen. Ik voelde me nog steeds goed, maar doordat je niet meer voor de prijzen rijdt, is het altijd lastiger. Ik raapte veel renners op en kon uiteindelijk nog als 15e eindigen. Toch nog 12 puntjes voor de wereldranglijst.... Helaas verlies ik er 70 van vorig jaar en zal ik dus flink zakken op dezelfde lijst. 

12-7: 59e op EK Zoetermeer

Het hele jaar stond in het teken van deze wedstrijd. Iedere training spookte het door mijn hoofd en ik heb dan ook vele trainingen afgewerkt op mijn 'thuisparcours' in Zoetermeer. Ik hoopte de weken voorafgaande aan het EK nog een keer in de regen te kunnen trainen, voor het geval dat. Het was immers alweer 8 (!) jaar geleden dat ik nog eens in Zoetermeer in de regen reed. De dagen voorafgaande aan de wedstrijd was het echter grotendeels droog, maar op zondag gingen de hemelsluizen open en deze gingen pas tijdens onze race weer dicht. Opdrogen deed het alleen niet meer. Ik ben geen goede modderrijder, maar ik stond toch vol motivatie aan de start om wat te laten zien en hopelijk de top 30 te bereiken.
 
Om 13u klonk het startschot voor 8 rondjes modderhappen. Met ruim 90 man aan de start mocht ik met startnummer 50 in het midden van het veld starten. Ik was niet goed weg (mijn voor de start gewonnen plaatsen was ik meteen weer kwijt) en gedurende de eerste ronde zakte ik steeds verder weg, waar ik verwacht had op te kunnen schuiven naar voren. Ik hield de moed er in en het begon ook iets beter (minder slecht) te lopen. In ronde 3 en 4 kreeg ik een beter gevoel. Dit werd echter wreed verstoord door een mooie buikschuiver in de modder. Hierna was mijn ritme weer weg en doordat alles nu vies was, werd het rijden een stuk lastiger. In ronde 5 liep in een klim mijn ketting vast en dit kon ik niet meer loskrijgen. Ik liep verder en moest de wedstrijd verlaten omdat mijn achterstand op de koploper al te groot was. Uiteindelijk sta ik als 59e geklasseerd.
 
De NOS was er bij: http://www.youtube.com/watch?v=zMYYvR4XWYc&eurl=http%3A%2F%2Fvideo%2Egoogle%2Ecom%2Fvideosearch%3Fq%3Dek%2520mountainbike%26hl%3Dnl%26ie%3DUTF%2D8%26oe%3DUTF%2D8%26rls%3Dcom%2Emicrosoft%253Anl%253AIE%2DSearchBox%26rlz%3D1I7MED&feature=player_embedded
 
Op donderdag had ik een interview met RTV West:
http://delft.rtvwest.nl/mms_video/2009%252F0907-nieuws.wmv (even doorspoelen, het is het 3e item)

3-7 t/m 5-7: 4e in Groesbike festival

Vrijdagavond, etappe 1: sprint
Vrijdag begonnen we met een sprintwedstrijd over een rondje van 600 meter. Na de tijdkwalificatie (waarin ik slechts 14e werd, op 3 seconden van de winnaar) kwam ik goed door de 1/8ste finale, maar de kwartfinale bleek al mijn eindstation.
 
Zaterdagochtend, etappe 2: De hel van Groesbeek (2 ronden van 37,5km)
De start was wat chaotisch, doordat een bewoonster aan het parcours haar auto op het parcours had geparkeerd als protest tegen het feit dat we langs haar huis reden... 30 minuten later dan gepland konden we toch vertrekken. Ik was goed weg en na het eerste selectieve stuk bos bevond ik me dan ook in een kopgroep van 5. Ik vond echter niet dat het echt goed ging. Bovenop de klimmen doortrekken lukte niet. Er kwam op het vlakke stuk nog 1 man aansluiten en het Reichswald reden we gezamenlijk door. In ronde 2 moest de 6e man er weer af en kon ik net mee met de kop. In het Reichswald was het echter op de eerste klim afgelopen, ik kon nèt niet mee. Het vlakke deel moest ik dus alleen afleggen en eindigde ik als 5e. Door de verlate start was mijn energiepeil inmiddels wel erg laag...
 
Zondagmiddag, etappe 3: cross-country 75minuten
Een totaal andere ronde dan de bekende wedstrijden in Groesbeek en hierdoor een leuke afwisseling. Bij de start zat ik goed mee en met 4 man reden we snel weg van de rest van het veld. Na 3 ronden moest ik een gaatje laten bovenop een klimmetje en kon ik op het vlakke niet meer terugkeren. Ik koos daarna voor mijn eigen tempo om de vierde plaats te consolideren. Even leek het er op dat 2 man van achteren terug kwamen, maar door mijn tempo wat te verhogen kon ik weer uitlopen. Uiteindelijk eindigde ik dus ook op plek 4. In het eindklassement eindigde ik dit ook.

26-6 t/m 28-6 2e in Tour de L'ain VTT

Etappe 1: BELLEGARDE / SAINT-GENIS-POUILLY 45 Km
Op vrijdag kwamen we aan in de eerste startplaats. Door onduidelijkheid bij de teammanagersmeeting (slecht Frans van onze zijde en slecht Engels vanuit de organisatie) misten we de fictieve start....(die een half uur eerder bleek te zijn). Na een ploegenachtervolging kwamen we toch nog op tijd aan bij het 'depart real' (de werkelijke start dus). Ik was meteen goed weg en zorgde dan ook meteen voor het ontstaan van een kopgroep van een man of 6. Op een lange klim kon ik echter de twee Fransen van het team Lapierre (Cedric Ravanel, 24 van de wereld en Alexis Vuillermoz, wereldtopper bij beloften) niet volgen. Met moeite kon ik bij 2 man blijven voor plek 3. Door een kleine val in de lastige afdaling verloor ik de aansluiting met hen. Er kwamen nog 2 man bij me en samen konden we nog een man oppikken. Omdat Fransman Bailly-Maitre lek reed, reden we voor plek 3. In de verzorging miste ik een bidon en besloot ik te stoppen, omdat het nog redelijk ver was. Hierdoor verloor ik even de aansluiting, net op het moment dat het parcours vlak werd. De achtervolging duurde een half uur, maar uiteindelijk kon ik toch terug komen. Met 5 man gingen we sprinten voor plek 3. Helaas was de aankomst erg smal en was inhalen niet meer mogelijk. Ik werd 7e.
 
Etappe 2: Tijdrit PEROUGES 6 Km
Een korte ochtendetappe in het middeleeuwse stadje Perouges. Een leuk rondje over kasseien en een mooie klim. Ondanks dat het best goed voelde werd ik pas 14e. De tijden zaten erg dicht op elkaar, dus echte schade leed ik niet, ik steeg zelfs een plekje in het klassement.
 
Etappe 3: LAGNIEU / HAUTEVILLE 43 Km
De middagetappe van zaterdag bleek flink zwaar. Veel lopen doordat de regen het parcours glad had gemaakt. Wel een prachtige ronde door een schitterende omgeving. Ik was wederom goed weg en probeerde lang met de kop mee te gaan. De Fransen van Lapiere waren wederom te sterk en ik reed voor plek 5. Door het zware parcours kwam ik steeds verder naar voren te rijden. Op een gegeven moment reed ik weg van de groep en kon alleen de Japanner Yamamoto (3e in het klassement) volgen. Samen reden we inmiddels voor plek 3. We haalden de gele trui van Vuillermoz in die er door heen zat. Door een stuurfoutje verloor ik de aansluiting met Yamamoto en eindigde ik uiteindelijk als 3e. Winnaar werd Ravanel, die ook de nieuwe leider werd. Yamamoto werd 2e, Vuillermoz 3e, ik 4e. Het verschil met Vuillermoz was nog 45 seconden.
 
Etappe 4: TREFFORT  / TREFFORT 42 Km
Door de zware etappe van zaterdag had de organisatie besloten om de laatste etappe met 15km te verkorten. Vuillermoz was op zaterdag te diep gegaan en besloot om alleen te starten en dan bovenop klim 1 te stoppen om zijn voorbereiding voor het EK niet in gevaar te brengen. Ik stond dus nu virtueel op het podium. Op de eerste klim nam ik de kop en zorgde ik meteen voor de schifting. We reden met 4 man weg: Ravanel, Bailly-Maittre en Yamamoto. De voorsprong in het klassement op Bailly-Maitre was redelijk groot, dus ik moest vooral zorgen om 2,5 minuut op Yamamoto goed te maken. Doordat hij eerst zijn zadeltasje met reservemateriaal verloor en daarna lek reed zag dit er goed uit voor me... Met z'n drieën reden we verder voor de dagwinst. Ravanel bleek als verwacht te sterk, al scheelde het niet veel. Ook Bailly-Maitre kon ik helaas net niet volgen. In de laatste afdaling belandde ik nog in het prikkeldraad en verloor ik nog eens 30 seconden bij het mijzelf bevrijden uit deze positie... Hevig bloedend kon ik gelukkig wel de finish bereiken. Ik werd dus 3e in deze etappe. Terwijl ik bij de EHBO behandeld werd keek ik steeds naar de finish om te zien of Yamamoto al binnen kwam. Hij bleek echter flink te hebben verloren vandaag en dit betekende dat ik 2e werd in het eindklassement, achter de ongenaakbare Ravanel.
 
Deze dagen merkte ik dat ik vooral relatief beter werd ten opzichte van de andere rennners. Waar andere renners terugvielen, bleef ik constant. Een mooie constatering zo vlak voor de kampioenschappen! Met mijn 70 punten voor de wereldranglijst die ik verdiend heb, stijg ik waarschijnlijk naar rond plek 80 op diezelfde ranglijst.

21-6: Bergcriterium Brunssum

Ook deze week bestond weer uit vele uren pittige training. Op woensdag in 6 uur een mooie ronde door Zuid-Holland (de 'tunnel en bruggen ronde' met Beneluxtunnel, Haringvlietbrug 2x (1x bij de sluizen aan de zeezijde en 1x bij Numansdorp A29), Heinenoordtunnel en wederom Beneluxtunnel) en op zaterdag een pittige training heuvel op, op de Posbank. Zondag werd een intensief blok afgesloten met een bergcriterium in Brunssum (limburg). Een mooi rondje over 3,5km, die we 35 maal moesten afleggen. In het rondje de 'bouwberg' en een klimmetje in een woonwijk. Ik kon me goed in dit geweld van wegrenners mengen en reed dan ook een aantal keer met een groepje een aantal ronden vooruit. Een groot verschil konden we echter niet maken. Ondanks dat ik regelmatig gas terug nam, kon ik na 2u koers het sterk uitgedunde peloton niet meer volgen. Blijkbaar toch iets teveel met mijn krachten gesmeten... Na een paar ronden achtervolgen moest ik de koers 5 ronden voor het einde verlaten. Jammer, maar na een dusdanig zware trainingsperiode niet vreemd. Ik voelde me goed tijdens de koers en dit geeft zeker vertrouwen. 

14-6: 3e in Vilvoorde (Flanders cup #2)

Na de wereldbekerwedstrijd in Madrid ben ik er even met mijn vriendin tussen uit geweest. Even lekker niet fietsen, maar de toerist uithangen in Venetië en bij het Lago d'iseo. Na een week begint het al weer te kriebelen, vooral met de belangrijke wedstrijden in het vooruitzicht en het mooie trainingsgebied in Italië. Bij het Gardameer heb ik dan ook vele uren op de fiets gezeten en menig hoogtemeter overwonnen. Hier heb ik mijn duurvermogen weer wat uitgebreid, zodat ik later weer zware trainingen aan kan. Ik heb inmiddels het idee dat mijn lichaam door de rust weer helemaal in orde is.
 
Na 2 weken Italië heb ik op de terugweg een wedstrijd gereden om de Flanders Cup in Vilvoorde (deelgemeente Brussel). Op zaterdag trof ik een erg leuk rondje, maar de regen op zondag veranderde dit in een modderbak. Niet mijn specialiteit en door een gebrekkige voorbereiding (slechte benen van de reis en het gebrek aan warming-up vanwege stortregen....) viel het wat tegen met een derde plek. Toch ben ik vol vertrouwen dat het op het Europees en Nederlands kampioenschap helemaal goed gaat komen. 

24-5: 49e in Madrid (Wereldbeker #4)

Nadat de eerste drie wereldbekerwedstrijden minder gingen dan gehoopt, ging het gisteren gelukkg weer wat beter in de vierde wedstrijd in Madrid. Vrijdag tijdens de verkenning was het enorm heet en benauwd in het stadspark Casa de Campo. Na een reisdagje liep het uiteraard niet super. Na een nacht vol regen en onweer (waar ik door de oordopjes gelukkig niets van had gemerkt) lag het parcours er op de training op zaterdag een stuk beter bij (geen stof meer). Ook de rest van de zaterdag regende het af en toe en ook zondagochtend was het niet droog. Toen de vrouwen begonnen met hun wedstrijd werd het weer beter en droogde het parcours snel op. Met 110 man werden we om 12.30 losgelaten voor een race over 6 ronden. Bij de start was ik niet al te goed weg en ik kwam dan ook pas rond plek 70 door na 1 ronde. Het begon snel beter te lopen en ik schoof de volgende ronden op naar voren. Na 5 ronden reed ik op plek 44, maar in mijn wiel zaten nog een aantal rijders. Ik kon deze laatste ronde niet wegkomen in de klimmen, wat mij de afgelopen ronden wel lukte. Hierdoor moest ik nog wat plaatsen prijs geven. Ik kwam dus als 49e over de finish. Nog steeds geen top uitslag, maar wel eindelijk weer een wat beter gevoel.

17-5: 10e in Apeldoorn (beneluxcup)

Gisteren ben ik 10e geworden in de beneluxcup in Apeldoorn. De ronde was door de regen wat gladder geworden, maar ondanks dat was het een mooie ronde met een aantal pittige klimmetjes. De 90 elite-rijders moesten er 6 afleggen in 2u koers. Bij de start was ik goed weg en zat ik rond plek 6. Ik probeerde wat op te schuiven, maar dit lukte niet. In een modderige strook in ronde 1 moest Thijs Al even zijn voet aan de grond zetten en hierdoor moest ik dit ook. Het gaatje wat ontstond kon ik niet zo snel dichtrijden en ik moest de kopgroep laten gaan. Samen met Frank Beemer probeerde ik het gat te dichten, maar dit lukte niet. Even later kwam veldrijder Jan Verstraeten aansluiten en moest Frank Beemer eraf. Verstraeten en ik reden op dat moment voor plek 9. Voor ons reed de kopgroep van 5 man en daarachter nog een groepje van 3. We kwamen dichterbij dit groepje, maar erbij kwamen we nooit. Doordat Verstraeten een klim zo gigantisch hard opreed, moest ik hem laten gaan. Nooit verdween hij uit het zicht, maar ik kwam er ook nooit meer bij. Ik eindigde dan ook als 10e. Jammer van het oponthoud in de eerste ronde, wellicht had ik anders nog wat verder naar voren kunnen eindigen. Ik ben redelijk tevreden met mijn prestatie, maar het is jammer dat ik deze weken niet dat beetje extra power kan leveren. Uit het bloedonderzoek zijn geen problemen naar voren gekomen, dus we zoeken nog wat verder... Het lijkt er echter op dat ik na mijn vakantie wel weer in orde zal zijn, aangezien het met de week weer beter gaat.

10-5: 14e in Beneluxkampioenschap Averbode

Na de teleurstellingen van de laatste weken vandaag weer een lichtpuntje. In de enorm sterk bezette wedstrijd om het Beneluxkampioenschap in het belgische Averbode (tevens meetellend om de beneluxcup) was mijn start niet al te best, maar in de wedstrijd kon ik me goed naar voren werken. Het parcours leek meer geschikt voor een cyclocross, dat was ook de reden dat er vele crossers aan de start stonden. Deze mannen lieten bij de start meteen blijken dat zij de meeste snelheid in de benen hebben. Uiteindelijk zou dan ook crosser Sven Nys voor crosser Thijs Al winnen. Eerste biker was Olympisch kampioen Absalon op plek 3.

Mijn start was dus niet al te goed, ik kwam dan ook pas in groep 3 door na 1 ronde. Daar na kon ik me gelukkig opwerken tot groep 2 en na half koers reed ik voor plek 9, met zelfs uitzicht op meer. Helaas kwam ik in ronde 7 (van 8) ten val en moest ik mijn groepje even laten gaan. Terug komen kon helaas niet meer en er kwamen nog 2 man bij in de laatste ronde. Van deze sprint van 3 werd ik 2e en eindigde ik als 14e.

3-4: 99e in Houffalize (WC3)

Na de teleurstelling van vorige week in Offenburg stond ik gisteren vol goede moed aan de start in Houffalize. Mijn start was goed, maar door de beperkte ruimte op de startklim kon ik niet veel verder opschuiven dan tot plek 65. In de eerste volle ronde merkte ik dat ik in de klimmen niet zo sterk was als ik dacht. Ik kon op een of andere reden niet voluit rijden. Mijn benen deden geen pijn, maar ik kon gewoon niet harder. In de volgende ronden kreeg ik ook nog eens een enorm brandend gevoel in mijn keel. In ronde 4 en 5 zakte ik dan ook steeds verder terug. Uiteraard probeerde ik het nog wel, maar het lukte gewoonweg niet. Hevig teleurgesteld kwam ik dan ook als 99e (....) over de finish. 

26-4: 63e in Offenburg (WC2)
 
Wat was ik goed gisteren tijdens de 2e wedstrijd om de Wereldbeker in het Duitse Offenburg. Bij de start kon ik gelijk goed opschuiven en na 2 ronden reed ik al in de top 60. Ik reed zeer makkelijk omhoog en goed naar beneden en kon regelmatig wat plaatsen winnen. Maar in de 6e van de 7 te rijden ronden was het ineens gedaan. Rijdend voor de 47e plek (in een grote groep) viel ik ineens compleet stil. Wat ik ook probeerde, de energie was op. Hierdoor verloor ik dan ook in de laatste ronde de top 60 uit het oog en werd ik uiteindelijk 63e. Zeer teleurgesteld volgde nog eens 6 uur in de auto, op weg naar mijn eigen bed.
 
Wat de reden is van het plotselinge stilvallen weet ik niet. Te weinig gegeten, gedronken of toch te diep gegaan? Of misschien is er wel iets anders aan de hand. In ieder geval onthoud ik van deze race dat ik in zeer goede vorm ben en dit zal ik volgende week dan ook gaan laten zien. Dan is wedstrijd nummer 3 om de wereldbeker, in het Belgische Houffalize.

Op deze site bent u bezoeker: